فرزندان آرام آرام بزرگ می شوند و قد می کشند. آنها از بدو تولد تا پایان حیات، نیازمند کسب آموزش ها و مهارت های زندگی می باشند. نگاهی به گذشتۀ فرزندان نشان می دهد که آن ها قبل از ورود به خانه و در زندگی شخصی، شرایط بدی را تجربه کرده اند. برخی از آنها با مسائل و مشکلاتی روبرو شده اند که از شنیدن آن، دل هر انسانی به درد می آید. زیرا در شرایط سنی کمی قرار داشته اند که قادر به درک و حل این مسائل نبوده اند. آنها توانایی لازم برای حل مشکلاتشان را نداشته اند. آنها در بیان و کنترل احساساتشان ناتوان بودند. می توان گفت: بسیاری از ناکامی ها و مشکلاتی که هم اکنون با آنها دست و پنجه نرم می کنند ناشی از همین تعارض ها و نقص هایی است که با آن روبرو بوده اند. بنابراین یادگیری این مهارت ها و شیوه های صحیح رفتار با دیگران، خصوصاً زمانی که وارد جامعۀ بزرگ تر می شوند، بسار ضروری است.
در مهرماه سال1399 کارگاه آموزشی مهارت های زندگی در خانه سپهر دوستی توسط کارشناس اداره بهزیستی سرکار خانم مصطفایی برگزار شد. فرزندان می توانند با این کارگاه ها قدرت تصمیم گیری ، حل مسئله، تفکر نقادانه و… را در خود افزایش دهنددر نتیجه در آینده لحظات آرام تری را تجربه می کنند
در ابتدای کارگاه، قوانین و مقررات توسط فرزندان تعیین شد. تابلوی نظرات و پیشنهادات نیز تعبیه و در جلوی چشم فرزندان قرار گرفت. پس از شروع اولین جلسه از این کارگاه، فرزندان با خوشحالی در مباحث مشارکت کرده و هر کدام بر اساس یافته ها و یادگیری های قبلی خود، مثال های کاربردی می زدند. مشارکت فرزندان در مباحث مشخص میکند که فرزندان از برگزاری چنین کارگاهی خرسند هستند. استقبال فرزندان باعث شد کارگاه مهارت های زندگی هر دو ماه یک بار در خانه برگزار شود.
به قلم: مریم امیر تیموری
