اینجا انتظار، لحظه به لحظه معنا پیدا می کند ، انتظار رهایی، رهایی از غم و بیماری، رهایی از هزینه های سنگین بیماری و دارو، اینجا سکوت حکمفرماست .
اینجا بیمارانی هستند که بدنهایی بی رمق دارند و چشمانشان خیره به شیلنگی ست که حیات آنان را رقم می زند .
بیماری نارسایی کلیه از جمله بیماری هایی است که علاوه بر جسم و روح بیمار، کیفیت زندگی و معیشت وی و خانواده اش را تحت تاثیر قرار می دهد و در صورت انجام ندادن پیوند کلیه، مشکلات آن تا پایان عمر همراه بیمار است.
بیست و هفت بیمار دیالیزی در حدود 11 تخت دیالیز در مرکز جامع بیماران خاص سپهر تحت درمان قرار دارند.
یکی از بیماران دیالیزی که مردی حدود 59 ساله است می گوید 3 سال است که درگیر بیماری نارسایی کلیه هستم .
وی نام خود را محمود حمیدی معرفی کرد: وی با بیان این که بیماری من ارثی است، ادامه داد: در سال 95 با انجام آزمایش مشخص شد که کلیه هایم پروتئین دفع می کند و مصرف داروها فقط سرعت پیشرفت بیماری را کاهش می داد.
او می گوید: در حال حاضر هفته ای سه جلسه برای دیالیز به بیمارستان مراجعه می کنم و هر جلسه چهار ساعت طول می کشد.
وی اضافه کرد: تا قبل از بیماری مغازه پوشاکی داشته ام اما حال به دلیل اینکه قبل از انجام دیالیز به واسطه سمومی که در بدن دارم و پس از دیالیز نیز به دلیل گرفتگی عضلات، افت فشار خون و قند درگیر مشکلات هستم و کاری نمی توانم انجام دهم.
* مجموعه بنیاد خیریه سپهر ضمن آرزوی سلامتی برای بیماران می کوشد تا با ایجاد فضای درمانی مجهز و محیطی آرام بیماران بتوانند به دور از هرگونه دغدغه و با روحیه ای آرام روند درمان خود را طی کنند.
