به مناسبت ولادت منجی عالم بشریت، حضرت مهدی صاحب الزمان(عج) جشن میلاد در روز چهارشنبه هفدهم اسفند ماه سال 1401 در خانه ی سپهر آرزو با حضور فرزندان، سالمندان، توانخواهان ذهنی، خادمین امام رضا(ع) و جمعی از همراهان و دوستان خانواده سپهر برگزار شد. برگزار شد.
بنیاد خیریه سپهر هر سال به مناسبت ولادت حضرت مهدی (عج) مراسم جشنی برپا می کند. امسال خانه سپهر آرزو ( دختران 13 تا 18 سال) میزبانی از مهمانان را در این روز به عهده گرفت. دختر ها برای برپایی این جشن سر از پا نمیشناختند و هرکدام به نوعی میخواستند سهم خود را در این شادی با دیگران تقسیم کنند. در این روز دخترها با همکاری یکدیگر خانه را مرتب کردند. اسنا و سمیرا پس از نظافت حیاط، موکت ها را پهن کرده و رقیه و فاطمه به شستن میوه ها و چیدمان ظروف پذیرایی مشغول شدند. اسرا در کنار سماور نشسته و چای خوش رنگ و دم کشیده را در فنجان ها می ریخت. حوالی ساعت 18 فرزندان، سالمندان و توانخواهان ذهنی یکی پس از دیگری وارد خانه سپهر آرزو شدند. ریحانه و آنیتا در ورودی درب ایستاده و به مهمان ها خوشامد می گفتند. آنها در حیاط خانه دور هم جمع شدند. لبخند شادی بر لبان مهمان ها نقش بسته بود که نشان از رضایت مندی آنها می داد. در حقیقت این جشن بهانه ای برای نزدیک شدن اعضای خانواده سپهر به یکدیگر و با خبر بودن از حال یکدیگر و شناخت امام عصرمان(عج) بود. همه غرق سرور و شادی بودند و این روز را به یکدیگر تبریک می گفتند. یکی در حال پخش شیرینی و چای و دیگری در حال توزیع شربت و شکلات بود. پس از لحظاتی گفت و گو، صدای دلنشین اذان به گوش رسید، حاضرین به صف ایستاده و نماز جماعت برپا شد. پس از اقامه نماز جماعت، یکی از پسران سپهر به نام علیرضا با صدای دلنشین خود به مولودی خوانی پرداخت. در ادامه، مسابقه ای به صورت پرسش و پاسخ با موضوع زندگی نامه حضرت مهدی (عج) میان حاضرین برگزار و جوایزی به نفرات برتر اهدا شد. همچنین به افرادی که نام آن ها مزین به نام مبارک «مهدی» و «نرجس» (نرگس) بود، هدایایی همراه با یک شاخه گل تقدیم شد. ساعتی بعد خادمین حرم امام رضا(ع) در حالی که پرچم حرم را به دست داشتند با خواندن صلوات خاصه وارد خانه شدند و همگی صلوات خاصه امام رضا (ع) را با هم زمزمه و خود را با پرچم حرم امام رضا (ع) متبرک کردند و اشک در چشمان همگی حلقه زد. نازنین با خواندن شعری زیبا عشق و ارادت خود را به امام زمان(عج) نشان داده و گفت: « ای کاش که همنشین گلها باشیم، از نسل بزرگ موج و دریا باشیم، ای کاش که در رکاب آقا یک تن، از سیصد و سیزده نفر ما باشیم.» در پایان یکی از خادمان گفت:« از خداوند می خواهیم که نگهدار مولایمان باشد و روزی بیاید که او پناه بی پناهان شده و صلح و دوستی و آزادگی انسان را به او باز گرداند. ما همان منتظرانیم که هر روز و هر لحظه آمدنش را از خداوند می خواهیم و هر کاری که می کنیم، هر سخنی که می گوییم، گامی است برای نزدیک تر شدن به ایشان.» حاضران با صدای بلند آمین گفته و در زیر لب در حق یکدیگر دعا کردند. آنها از امام زمان(عج) برای سلامتی همه سالمندان و بیماران طلب شفای خیر کردند. در پایان، با ضیافت شام از میهمانان پذیرایی شد و آنها شام را در فضایی صمیمی صرف کردند.
ارسال خبر: ناهید احمدی
