بیش از یک سال است که خانه های توانبخشی ویژه ی افراد دارای معلولیت جسمی و حرکتی دخترانه و پسرانه بنیاد خیریه سپهر با ظرفیت 24 نفر راه اندازی شده است. این توانخواهان از خدمات توانبخشی و مراقبت به صورت شبانه روزی بهره می گیرند. حدیث عضوی از این خانه هاست که به هنر نقاشی علاقه دارد. او با وجود معلولیت شدید جسمی، قلم هنر را به رخ ناتوانایی هایش می کشد.
افراد دارای معلولیت به دلیل عدم توانایی در برخی کارها محدود هستند حتی ممکن است مجبور باشند برخی از آنها تمام دوران زندگی خود را روی تخت و به حالت خوابیده به سر برند. حدیث یکی از دختران خانه های توانبخشی جسمی و حرکتی دخترانه بنیاد خیریه سپهر است که تمام لحظاتش را روی تخت می گذراند. او 27 سال سن دارد و توانسته است با روحیه ای مثبت و تصور آینده ای بهتر بر محدودیت هایش غلبه کند و توانایی هایش را در قالب هنرِ دستانش به نمایش بگذارد.
او در خصوص شرایط متفاوت و خاص خود می گوید:« من جلوی چشمانِ خود مشکلی نمی بینم، عده زیادی مانند عقب مانده های ذهنی هم هستند که شرایط بدتر از من را تجربه می کنند، در صورتی که من توانایی صحبت کردن را دارم و قادرم احساس و خواسته های خود را به زبان بیاورم. من به دلیل شرایط سخت جسمی و عدم بضاعت مالی خانواده به خیریه سپهر آمدم. به این ترتیب من زندگی جدیدی را در جمع خانواده سپهر آغاز کردم و فعالیتهای دوستانِ معلولم من را به سویی سوق داد که تصمیمهای جدیدی برای زندگی ام بگیرم. اینجا امید در من رشد کرد و انگیزه گرفتم تا در زمینه نقاشی پیشرفت کنم. نقاشی و رنگ آمیزی یکی از تفریحاتی است که به من آرامش می دهد.»
حدیثِ هنرمند و خوش ذوق از آرزو هایش می گوید:« دوست دارم در آینده نقاش بزرگی باشم و با برگزاری نمایشگاه، تابلوهای نقاشی خودم را به فروش بگذارم و از این محل درآمدی داشته باشم و بتوانم به خانواده ام نیز در امور زندگی کمک کنم.»
مدیریت این خانه برای پرورش ذوق و خلاقیت هنری حدیث، کلاس آموزش نقاشی را برنامه ریزی کرده است و پنجشنبه هر هفته مربی هنری به این خانه می آید و به حدیث آموزش می دهد. حدیث این روزها چهارمین کلاس نقاشی خود را به پایان رسانده و تاکنون 5 تابلوی نقاشی بر روی بوم کشیده است. حالا حدیث با روحیه ای مضاعف به برنامه های آتی اش می اندیشد. به نمایشگاهی که تصمیم دارد روزی برگزار کند. او معتقد است که مشکلات جسمی نمی تواند مانع او در مسیر موفقیت شوند.
در پایان از حدیث سوال شد: امید، چه رنگی است؟ پاسخ داد: امید رنگی است مثل نقاشیهای من. پر از شوق زندگی است. وقتی زندگی میتواند جریان داشته باشد که ما اجازه دهیم زیباییهایی که خداوند آفریده در زندگی ما نمود پیدا کند. ناامیدی هم بیرنگ است. آدمهای ناامید چشمهایشان را بستهاند و زیباییهای خداوند را نمیبینند.»
ارسال خبر: ناهید احمدی
