شعر زبان شادی ها، غم ها، آرزوها و راهی به سوی دریچه خیال ست. وسیله ای برای تفریح، سرگرمی و به شادی گذراندن اوقات فراغت است.
مربیان با شعر ، شادی و لذت را در وجود کودک فعال می کنند. در اولین قدم، انگیزۀ لازم برای حفظ شعر را در کودکان ایجاد می کنند، سپس اهداف آموزشی خود را به این طریق اجرا می کنند. شعرکودکان را با قافیه و موسیقی آشنا می کند و آن ها از این دانش زبانی لذت می برند،
حفظ کردن اشعار جدید واژگان کلمات کودکان را افزایش می دهد. برای کودکانی که تازه باسواد شده اند نیز در بهتر شدن روند املا، مهارت خواندن و دستور زبان مفید واقع می شود. برای کودکانی که در خانۀ سپهر شادی در پایۀ اول ابتدایی تحصیل می کنند، شعر خوانی یکی از روش های مهم برای تقویت روان خوانی آن ها است. این فعالیت در آینده هم درخواندن، درک متن های طولانی و پیچیده و در برقراری ارتباط با دیگران، کمک زیادی به آنها می کند. کودکان وقتی شعر را به صورت دسته جمعی می خوانند: حس همدلی و عاطفه در آنها نسبت به یکدیگر شکوفا می شود.
بعضی کودکان، هنگام پذیرش ارتباط کلامی مناسبی ندارند یا در تلفظ کلمات مشکل دارند و نمی توانند به درستی کلمات یا جملات را بیان کنند، برخی از این مشکلات با شعر خوانی و تشویق آنها به همخوانی اشعار، حل می شود. مربیان شعر خوانی را یکی از بهترین ابزارهای یادگیری برای کودکان می دانند.
آموزش شعر در خانه به صورت مفهومی و با هدف آموزش مهارت های زندگی، اخلاقی و رفتاری نیز صورت می گیرد. همچنین وقتی اشعار شاعران ایرانی به فرزندان آموزش داده می شود، بخشی از زندگی آنها را نیز برای فرزندان توضیح داده می شود تا آنها با شاعران بلند آوازۀ کشور خود آشنا شوند. حفظ کردن شعر برای کودکان فعالیتی سرگرم کننده است که به تقویت حافظۀ آنها کمک می کند. شعر مانند داستان ها درک عمیق تری از جهان به کودک می دهد. به آن ها کمک می کند تا بهتر با تجربه های دوران کودکی سازگار شوند، که برخلاف داستان، تجربۀ خواندن و یادگیری را به صورت متمرکز آموزش می دهد. کودکان اشعار جدید را با تمام وجود و با علاقۀ زیاد فرا می گیرند. آنها از حفظ کردن شعر، احساس غرور می کنند، زیرا عشق به شعر، چشمه یا جویباری پر از شادی و تازگی در درونشان روان می کند. برگزاری مسابقات هفتگی شعر خوانی نیز باعث ایجاد روحیۀ نشاط و شادابی در آنها می شود.
