دنیای کودکان شاد و همراه با رنگ و بازی است . آنها از همان ابتدای زندگی به دنبال تجربه هستند ،کودکان دارای روح پاک و خلاق هستند و در لحظه زندگی می کنند . توجه به هنجارها و ناهنجاری های رفتاری کودکان در سنین کودکی از اهمیت بالایی برخوردار است ، یکی از روش های آرامش روح کودکان و درمان اختلالات و ناهنجاری آنها مدیتیشن درمانی است.
مدیتیشن کودک چه منافعی دارد؟
روشهای مدیتیشن کودکان یک سعادت برای کودک است. مدیتیشن نه تنها کمک میکند که کودک در خواسته های معنوی خودپیشرفت کند بلکه همزمان به او کمک میکند که درکیفیت های مختلفی مانند توجه به کار، توانایی تصمیم گیری و سرعت در توانایی های فکری هم پیشرفت کند
– نونهالان بنیاد خیریه سپهر در این روزهای قرنطینه خانگی اوقات فراغت خود را با اجرای برنامه های متنوعی از جمله ( تهیه کاردستی ، غزل خوانی ، تئاتر ، نمایش عروسکی موسیقی و … سپری می کنند . یکی از برنامه های فرزندان در روزهای قرنطینه خانگی انجام مدیتیشن است .چرا که مدیتیشن به آرامش ذهن کمک می کند و شخص را از تنش ها ، درد وهمچنین ترس آزاد می کند .
نونهالان بنیاد خیریه سپهر با کمک خاله های خود در محیطی آرام به صورت هفتگی مدیتشن را به شیوه زیر انجام میدهند.
حتما باید یک مکان آرام را برای مدیتیشن پیدا کرد. اگر همه جا سرو صدا باشد، امکان دارد نتایج خوبی را از مدیتیشن بدست نیاید. پس باید در یک محل یا اتاقی که دور از جمعیت است مدیتیشن کرد
همچنین باید در نظر داشت که باید خیلی خوب کودک را از روند و اهمیت مدیتیشن آگاه کرد. کودک همیشه باید عملکردهارا به طریق خیلی واضح و دقیق بفهمد و طوری باید ارائه داده شود که برای کودک قابل درک باشد
مدیتیشن باید به طریقی ارائه داده شود که با کودک ارتباط برقرار کند و ساده باشد و برای هر کدام از بچه ها سرگرم کننده باشد
در آغاز کار ممکن است کار با بچه ها آسان و راحت نباشد. این است که همیشه به کودکانی که مبتدی هستند، گفته میشود که انجام مدیتیشن کار بسیار آسانی است، و به او گفت که بعد از بستن چشم، از او بخواهیم که در مدت مدیتیشن متناسب با هر تصویری که انتخاب کرده است در مورد همان تصویر فکرکند
کودک همیشه میتواند حالتی که در آن راحت است را انتخاب کند. امکان دارد بخواهد دراز بکشد، روی صندلی بنشیند و یا حالتهای دیگری را انتخاب کند حالا، کار بعدی این است که برای آن تصویر داستانی را تعریف کنید و به کودک کمک کنید که آن داستان را تصور کند، باید داستان را تا حدی با صدای بلند و آهسته تعریف کنید که کودک هم راحت بفهمد و هم راحت بتواند در ذهنش آنرا تصورکند. حالا لازم است که منتظر واکنش احساس کودک باشید، این کار لازم است چرا که اگر کودک چیزی را اشتباهی فهمیده باشد، شما متوجه آن میشوید توصیه میشود که بعضی مواقع برای بیان احساس از رنگها استفاده کنید. یک کودک ممکن است نتواند احساسش را بگوید اما مطمئن هستم که به کمک رنگ دقیقا میتواند آنچه در فکرش میگذرد را واضح نشان دهد. در حالیکه برای کودکانی که بزرگتر هستند باید یک مداد و کاغذ داد تا آنچه که حس میکنند را با کلمه بنویسند.
