متن: مهدیه یکی از توانخواهان مرکز حرفه آموزی بنیاد خیریه سپهراست باید به صورت ویژه از او یاد شود. او توانسته با توجه به محدودیتهایی که بواسطۀ نوع معلولیتش دارد، مرزهای بن بست ذهن خود را درهم شکند و خالق آثار بی نظیری در هنر معرق و پته دوزی باشد.
او سال 1387در مرکزپذیرش شد و پس از ارزیابی توانمندیهایش در تمامی کارگاه ها، علاقمندی خود را به کار چوب و هنر پته دوزی نشان داد و تاکنون کارهای بی نظیری خلق کرده است .
خلق هنر، آن هم توسط چنین افرادی که گفته می شود معلولیت از نوع ذهنی دارند، باورنکردنی است. اما دستان توانمند مهدیه این را ثابت کرده اند که معلولیت محدودیت نیست.
مهدیه ازجمله افرادی است که فعل نتوانستن را پشت سر گذاشته و امروز همه به هنرمندی او ایمان دارند . از دیدگاه جامعه این معلولین باید خانه نشین باشند اما بنیاد خیریه سپهر معتقد است با راه اندازی مراکز حرفه آموزی برای توان خواهان ذهنی و در نتیجه امکان حضور افرادی چون مهدیه باعث جوانه زدن روزنه های امید دردلشان می شود و خلق آثارهنری باعث افزایش اعتماد به نفس در آنها می شود.
مهدیه در ابتدای ورود به بنیاد هدفی برای زندگی نداشت اما حالا با گذشت حدود یک دهه از حضور او در مرکز، با انگیزۀ بیشتر به زندگی خود امیدوار است و در رشته های معرق و پته دوزی مدرک فنی وحرفه ای دریافت کرده است. او توانسته است در خانه، کارگاه کوچکی برای خود راه اندازی کند و از این طریق در آمدی هرچند اندک برای خود داشته باشد. در بسیاری از جوامع زندگی افراد دارای معلولیت اغلب به قطع ارتباط، انزوا و رویارویی با تبعیض منتهی می شود که پیامدهای ناگواری برای فرد دارد.
عدم اشتغال معلولان به دلیل ناتوانی و کم توانی درارائه مناسب کارها، باعث فقردر زندگی آنها می شود. یکی از هدف های اصلی در مرکز حرفه آموزی کم توان ذهنی بنیاد خیریه سپهر، کمک به افراد کم توان و ناتوان می باشد که با غلبه بر ناتوانی هایشان، به یادگیری نوعی مهارت برای ایجاد کسب در آمد، کنترل زندگی را در دست بگیرند. در اینجا به توانخواهان کمک می شود تا بتوانند به نوعی بعد از ترخیص از مرکز، شغلی هر چند کوچک ایجاد نمایند و از طریق آن کسب درآمد کنند.
خانواده هم به عنوان یکی از حامیان توانخواهان، بازوی اصلی توانمندسازی فرزند خود می باشند. اگر خانواده، فرد معلول را یک فرد ناتوان ببیند، این نگاه قطعا احساس ناتوانی را به او تلقین میکند. والدین هم در کنار فرزند ناتوان خود نیاز به آموزش دارند تا بتوانند دیدگاه خود را به گونه ای تغییر دهند که حس توانمندی را در فرزند خود تقویت کنند.
بهطور کلی برای برخورد صحیح با چنین افرادی باید تلاش کرد تا با رعایت برخی نکات، رابطه مؤثرتری با فرد معلول برقرار شود.
مهدیه هم که در مدت حضور خود در مرکز توانسته است ثابت کند با تمرین و ممارست می توان از ناتوانی به دریای توانمندی دست پیدا کرد. او شعار خواستن توانستن است ، را در عمل ثابت کرده است.
به قلم : سارا غلامی
