کاردرمان هایی که مادری میکنند
کاردرمانی یا (آکیوپیشنال تراپی) یکی از شاخه های توانبخشی می باشد. که تمامی ابعاد روحی، روانی و جسمی یک بیماری و تاثیرات جانبی مختلفی که بر روی عملکرد فردی و اجتماعی بیمار می گذارد را در نظر می گیرد.
کاردرمانی به افراد دارای مشکلات سلامتی (یا چالش هایی از تندرستی) کمک می کند تا دوباره فعالیت های روزانه مهم خود را شروع کنند. این فعالیت های روزانه می توانند شامل هر چیزی باشند، از دوش گرفتن مستقل (بدون کمک دیگران) گرفته تا غذا پختن. چون کاردرمانی بر کل بدن فرد متمرکز است.
در مرکز توانبخشی بنیاد خیریه سپهر که در استان کرمان یکی از کاملل ترین و مجهز ترین مراکز درمانی است خدمات کاردرمانی برای توان خواهان ذهنی و جسمی توسط کارشناسان مجرب ارائه می شود. این مرکز ماهیانه 370 مورد مراجعه کننده آزاد و 92 مراجعه کننده تحت پوشش نهاد بهزیستی، دارد.
در مرکز توانبخشی بنیاد سپهر،کاردرمانگر تمریناتی که برای بهبود مهارت های حرکتی در نظر گرفته است را در قالب یک فعالیت معنی دار در می آورد و از مراجعه کننده میخواهد به جای تکرار یه سری الگوهای حرکتی که برایش بی معنی است یک فعالیت هدفمند و معنی دار انجام دهد. همچنین شرایط مراجعه کننده را در نظر می گیرد و تلاش می کند محیط را متناسب با شرایط بیمار تا حد امکان بوسیله وسایل و تجهیزات مختلف تغییر دهد تا مراجعه کننده حداکثر کارایی و حداقل وابستگی را داشته باشد که در نتیجه ی آن بیمار احساس کفایت و عزت نفس بیشتری داشته باشد.
به عنوان مثال فردی 14ساله که در اثر بازی، دچارشکستگی آرنج شده است و از طریق مراقبت های خانگی بهبود نیافته برای بازگشت به فعالیت های روزمره زندگی، 20 جلسه باید در مرکز توانبخشی سپهر تحت درمان قرار بگیرد و علاوه بر استفاده از دستگاه مگنوتراپی، تحت پوشش کاردرمان قرار می گیرد تا هر چه سریع تر بهبود یابد.
دراینجا کاردرمانگر پس از ارزیابی دقیق شرایط فرد مراجعه کننده از موثرترین متدهای درمانی برای کمک به بهبود وضعیت فرد بهره می برد و به بیمار کمک میکند تا او را آماده یک زندگی بهتر کند.
از جمله تمریناتی که برای بهبود مهارت های حرکتی این بیمار 14 ساله در نظر گرفته شده،
( مانند برداشتن اشیا ریز) و تراباند ( طناب کشی ) است. Fine تقویت حرکات انگشتان
هدف از مهارتهای حرکتی ظریف، رشد و تقویت عضلات ریز و کسب مهارت در انجام اعمال اختصاصی است
در واقع یک کاردرمانگر مانند یک مادر دلسوز که از بدو تولد به فرزندش راه رفتن حرف زدن و حرکت می آموزد با بیماران برخورد میکند تا آنها بتوانند دوباره طعم استقلال را در زندگی بچشند.
