زهرا یکی از بانوان موفق روستای میرآباد از توابع شهرستان نرماشیر است که با عضویت در ” صندوق اعطای اعتبارات خرد به بانوان کارآفرین روستایی بنیاد خیریه سپهر” که در این روستا راه اندازی شده است، فعالیت خود را در زمینه خیاطی آغاز کرده و امروز به عنوان یک بانوی موفق، زمینه اشتغال برای سایر بانوان روستا را نیز فراهم کرده است و به 10 بانوی علاقمند به این حرفه، خیاطی را آموزش می دهد. زهرا بانوی روستایی است که با وجود کمبودها، مشکلات و دوری از امکانات، پای هدف خود ایستاده و دست از تلاش بر نداشته است
امروز در گفت و گو با زهرا او از موفقیت های خود می گوید :
* لطفا خودتان را معرفی کنید و بگویید کار خود را از چه سالی شروع کردید؟
بنده زهرا متولد سال 1367 هستم؛ از همان دوران کودکی علاقه به خیاطی داشته ام و در بزرگسالی به دلیل نداشتن سرمایه نتوانستم تجهیزات و چرخ خیاطی مناسبی تهیه کنم و با چرخ قدیمی که داشتم دوخت و دوز را به سختی انجام می دادم و مشتری کمی داشتم تا اینکه با عضویت در” صندوق اعطای اعتبارات خرد به بانوان کار آفرین روستایی بنیاد خیریه سپهر”، کار خیاطی را به صورت رسمی از بهمن ماه سال96 شروع کردم و در سال 97 آن را گسترش دادم.
* فعالیت اصلی شما در چه زمینه هایی است؟
کار اصلی من دوخت لباسهای مختلف زنانه، بچه گانه و مردانه است.
* مهم ترین عامل موفقیت شما چه بوده است؟
عامل موفقیتم در درجه اول توکل به خدا و پس از آن پشتکار و علاقه ای که به داشتن استقلال مالی داشتم باعث شد تا با راهنمایی و همراهی کارشناسان صندوق سپهر در مسیری قرار بگیرم که بتوانم مخارج خانواده ام را تامین کنم.
* چه عاملی باعث شده که شما به فکر راه اندازی خیاطی شوید؟
با شنیدن خبر اعطای تسهیلات به بانوان روستایی توسط بنیاد خیریه سپهر و صحبت با کارشناسان صندوق ها و دریافت چرخ خیاطی صنعتی انگیزه پیدا کردم تا کانکس گوشه حیاط را به کار خیاطی اختصاص دهم؛ این بود که با یاری انجمن جوانان حامی بانوان روستایی سپهر کانکس را مرتب و رنگ آمیزی کردیم و کار خیاطی را شروع کردم.
* گفتید در سال 97 کارتان را گسترش داده اید، بیشتر توضیح می دهید؟
بله، داشتن چرخ خیاطی صنعتی و کانکس مجزا باعث شد تا بیشتر زنان روستا دوخت و دوز لباس هایشان را به من بسپارند این بود که تصمیم گرفتم کارم را توسعه دهم، از آنجایی که سرمایه لازم برای خرید تجهیزات نداشتم با دریافت تسهیلات مجدد از این خیریه، چرخ سر دوز و گلدوزی خریداری کردم و تصمیم گرفتم به صورت حرفه ای کار کنم این بود که از طریق این بنیاد برای گذراندان دوره های آموزشی به مرکز فنی و حرفه ای معرفی شدم و توانستم مدرک خیاطی بگیرم. داشتن مدرک خیاطی باعث شد تا سایرزنان روستا که تا حدودی به این خیاطی آشنایی داشتند برای برش و دوخت لباس هایشان از من راهنمایی بگیرند؛ کم کم فکر آموزش خیاطی به زنان به ذهنم خطور کرد و هم اکنون علاوه بر انجام خیاطی، کار آموزش خیاطی را هم انجام می دهم.
* چه توصیه ای به بانوان روستایی که تازه به عضویت صندوق های سپهر در آمده اند، دارید؟
به هیچ عنوان ناامید نشوند، اگر همت و تلاش داشته باشند می توانند بر مشکلات غلبه کنند و مسیر خود را پیدا کنند و در این مسیر حتی می توانند دست خیلی از افراد دیگر را بگیرند. توصیه می کنم از این فرصتی که برای آنها پیش آمده است استفاده کنند در اوایل ممکن است سختی داشته باشند اما مدتی که بگذرد کارشان رونق می گیرد. من هم در روزهای اول کمی نگران بودم ولی با یاری خدا و همت خودم در کنار مشاوران خوب، توانستم روی پای خودم بایستم. خدا را شکر می کنم که امروز دستم پیش کسی دراز نیست و از درآمدی که دارم کمک خرج همسرِ کارگر و بیمارم هستم.
این بانوی روستایی هم اکنون به عنوان رابط کارشناسان بنیاد خیریه سپهر امور مربوط به این صندوق را در روستا پیگیری می کند، وی در کارگاه های آموزشی مختلف نظیر: آسیب های اجتماعی، مسائل بهداشتی و… که با هدف ارتقای سطح دانش و فرهنگ بانوان برگزار می گردد، حضوری فعال دارد.
تنظیم خبر: ناهید احمدی
