خاطرات مادرانه

تقدیر روزگار

به مانند هر دختری با هزار امید و آرزو راهی خانه ی بخت شدم، طولی نکشید که وجود فرزندی که

گاهی قلم چنان عاجز از غصه ها می ماند که حتی نویسنده را در نوشتن یاری نمی کند. کلمات متحیر

خورشید تازه درآمده بود مرد حیاط مدرسه را جارو می‌ زد و همسرش، پشتِ سر او آب پاشی می‌کرد، تقریبااین

خورشید تازه در آمده بود. مرد حیاط مدرسه را جارو می زد و همسرش، پشت سر او آب پاشی می

دخترک آرام از پیچ پله ها بالا آمد، گوشه ای نشست و بی صدا ، به نقطه ای نامعلوم خیره

یکی از روزها که پدر نازنین برای دیدنش آمده بود وضعیتی غم انگیزتر از همیشه داشت . او مرتب عرقهای

مادر خیره به دور دستها نگاه می کرد. غبار پیری زود بر چهره اش نشسته بود. غم درونش در میان

دو دو تا سه تا، سه سه تا هفتا ، پنج شیشتا بیستا ، …… وقتی از سمیه که کلاس

“سرم درد می کنه ، بدنم بی تابه . قرص استامینوفن دارین؟فقط یه دونه ، یه دونه استامینوفن بدین .دیگه

در دادگاه ، پشت درب اتاق دادستان بودیم که پدر و نا مادریِ ستاره از پله ها بالاآمدند. وقتی چشم

چند روزی هست که مرتب به بهزیستی زنگ می زنم و مسرانه پیگیرِ فرزند خواندگی مرجان هستم . امروز مسئول

هوای سرد پاییزی سوز سردی با خود به همراه داشت که حتی استخوانها تاب تحمل آن را نداشتند .ابرها در