زندگی نامه فرزندان

درد را از هر طرف نوشتم درد بود

از وقتی دیده به جهان گشودم، اعتیاد به مانند خون و گوشت در من رشد کرده بود و من نا

می خواهم قصه زندگی ام را بیان می کنم؛ قصه ای که خودم در خلقت آن نقشی ندارم. من حاصل

کودکی ام در فقر و در روستایی دور افتاده گذشت. هر چه بود جز فقر نبود. گلیم بخت من را

بی آنکه اختیاری در سرنوشتم داشته باشم در خانواده ای دیده به جهان گشودم که جز فقر، اعتیاد و بدبختی

در خاطرات کودکی ام قدم میزنم، خاطراتی که جز درد و سیاهی چیزی ندارد. کودکی ام را که مثل یک

یک جمله معروف هست که می گوید: زمان که بگذرد همه چیز درست می شود. به نظرم این یک دروغ

هوای غم گاهی احساس می کنم زیر بار این همه مسئولیت دوام نمی آورم و می شکنم. هنوز آنقدر بزرگ

از کجا آمده ام؟ آمدنم بهر چه کار پدر و مادر من کیست؟ کجایند الان از وقتی دیده به جهان

خنده تلخ من از گریه غم انگیز تر است… من حاصل ازدواج پدر و مادری از اهالی بم و

می خواهم دفتر زندگیم را برایت بگشایم و درد دلهایم را برایت بازگو کنم، شاید از سنگینی شان کاسته شود

گاهی فقط دلت می خواهد زانوهایت را تنگ در آغوش بگیری و گوشه ای ، گوشه ترین گوشه ای بنشینی

بر صفحه سفید کاغذ آنچه را که روزگار برای سرنوشت من نگاشته است، می نویسم. تنها، مادرم خواست تا به