ستایش، از دختران پرشور «خانه سپهر آرزو» بنیاد خیریه سپهر در بم، با علاقه‌مندی به نقاشی، این هنر را به‌عنوان یک مهارت تخصصی دنبال می‌کند؛ اما مسیر یادگیری او تنها به پیشرفت شخصی محدود نشده است. ستایش آموخته‌های خود را با خواهران کوچک‌تر و دوستانش به اشتراک می‌گذارد؛ اقدامی که به شکل‌گیری دورهمی‌های هنری و افزایش اعتمادبه‌نفس دختران این خانه منجر شده است.
ستایش، یکی از دختران «خانه سپهر آرزو» بنیاد خیریه سپهر در بم، علاقه ویژه‌ای به دنیای رنگ‌ها و خطوط دارد و بخش قابل‌توجهی از اوقات فراغت خود را به نقاشی اختصاص می‌دهد. او برای پرورش این علاقه و تبدیل آن به مهارتی تخصصی، در کلاس‌های آموزش نقاشی ثبت‌نام کرده و مسیر یادگیری حرفه‌ای این هنر را آغاز کرده است.
اما ستایش آموخته‌های خود را تنها برای پیشرفت شخصی نگه نداشته است. او با روحیه‌ای سخاوتمندانه، تکنیک‌ها و مهارت‌هایی را که در کلاس فرا می‌گیرد، در جمع‌های دوستانه به خواهران کوچک‌تر و دوستانش آموزش می‌دهد.
این اقدام، علاوه بر تقویت مهارت‌های هنری ستایش، فرصتی فراهم کرده است تا دختران دیگر «خانه سپهر آرزو» نیز با دنیای هنر آشنا شوند و اعتمادبه‌نفس بیشتری برای خلق آثار هنری پیدا کنند.
ستایش پس از هر جلسه کلاس، با صبوری و اشتیاق، آموخته‌های تازه خود، از جمله شیوه ترکیب رنگ‌ها و ایجاد سایه‌ها را به دیگران آموزش می‌دهد. همین موضوع باعث شده است دورهمی‌های هنری و رنگارنگی در خانه شکل بگیرد؛ دورهمی‌هایی که در آن دختران در کنار یکدیگر نقاشی می‌کنند، تجربه‌های خود را به اشتراک می‌گذارند و از یکدیگر می‌آموزند.
تجربه ستایش نشان می‌دهد که هنر، زمانی که با دیگران به اشتراک گذاشته شود، جلوه‌ای زیباتر پیدا می‌کند. او امروز در کنار دنبال کردن مسیر هنری خود، به‌عنوان یک مربی کوچک و الهام‌بخش، نقش مؤثری در ایجاد فضایی سرشار از خلاقیت، یادگیری و شادی در میان همسالان خود ایفا می‌کند.
داستان ستایش، نمونه‌ای زیبا از تأثیر یادگیری و بخشندگی است؛ اینکه یک علاقه شخصی می‌تواند به فرصتی برای رشد جمعی تبدیل شود و آموزش یک مهارت، زمینه‌ساز شکل‌گیری اعتمادبه‌نفس، دوستی و نشاط در میان کودکان و نوجوانان باشد.
امید است قلم‌موی ستایش همواره رنگ‌های امید و شادی را بر بوم زندگی او جاری کند و روحیه بخشندگی و آموزش به دیگران، زمینه‌ساز موفقیت‌های بیشتر او در مسیر هنر و زندگی باشد.
